2021-09-21

Wolontariat – sposób na życie – wywiad z Agnieszką Krajnik

Na co dzień wspiera wolontariuszy i koordynuje ich działania. Nie jest bierną obserwatorką wolontariackich działań. Sama ma korzenie wolontariackie i przyznaje, że wolontariat wciąga i kiedy raz ktoś „złapie wolontariackiego bakcyla” nie może przestać. Dlaczego pomaganie wciąga i w jaki sposób można zrobić z niego sposób na życie – mówi Agnieszka Krajnik Koordynator ds. Społecznej Odpowiedzialności Przedsiębiorstwa w firmie Provident Polska S.A. laureatka trzeciego miejsca w  konkursie Koordynator Roku 2020× w rozmowie z Kingą Komorowską z Centrum Wolontariatu w Warszawie. Kinga Komorowska: Jakie znaczenie ma dla Ciebie wolontariat? Czy od zawsze był ci bliski? Agnieszka Krajnik: Jestem koordynatorem programu wolontariatu pracowniczego Tak! Pomagam w Providencie. Na co dzień wspieram firmowych wolontariuszy i koordynuję firmowe akcje wolontariackie. Zanim zostałam koordynatorem Tak! Pomagam brałam udział w wolontariacie jako szeregowy wolontariusz. Pomaganie innym zawsze było elementem mojego życia. Obecnie to nie tylko praca, ale także pasja której poświęcam część wolnego czasu. KK: Każdy, kto zetknie się z wolontariatem powtarza, że wolontariat wciąga. Czy to prawda? AK: Z wolontariatem jest jak z jedzeniem czekolady lub bieganiem, jak się zacznie to trudno przestać. Pomaganie pozytywnie uzależnia. Obserwowanie reakcji tych, którym się pomogło daje ogromną satysfakcję. Jest radość, duma, poczucie że zrobiło się coś dobrego i że jest się potrzebnym. KK: Posiadacie doświadczenie zarówno w organizacji wolontariatu pracowniczego jak i społecznego. Jakimi akcjami wolontariackimi możecie się pochwalić? AK: Od 2006 r. prowadzimy program wolontariatu pracowniczego Tak! Pomagam. Jest on adresowany zarówno do pracowników, jak i doradców klienta. Ponad 15 lat pomagania, to 2 mln złotych przekazanych przez firmę na realizacje ponad 700 projektów zrealizowanych w całej Polsce. Co roku odbywają się dwie edycje programu. W każdej bierze udział ok. 400 wolontariuszy, w tym także zarząd firmy. W obecnej 28. edycji pomożemy blisko 800 tys. beneficjentów. Współpracujemy także z Fundacją Zaczytani.org Od 2017 r. zebraliśmy na rzecz Fundacji 28 tys. książek, które trafiły do szpitali, domów dziecka i hospicjów. Wspólnie stworzyliśmy 43 biblioteki, a do końca roku powstanie ich jeszcze siedem. Nasi wolontariusze przed wybuchem pandemii koronawirusa prowadzili bajkoterapię na oddziałach pediatrycznych. W  tym roku z kolei telefoniczną biblioterapię dla seniorów. Z okazji Mikołajek zarząd Providenta odwiedzał z prezentami dzieci w warszawskim szpitalu pediatrycznym. W ubiegłym roku, ze względu na pandemię nie możliwe było wejście do szpitali. Wolontariusze przygotowali i dostarczyli z zachowaniem reżimu sanitarnego 1000 mikołajkowych prezentów do placówek w: Warszawie, Łodzi, Ostrowcu Św., Katowic i  Poznaniu. Od 11 lat  przed Bożym Narodzeniem organizujemy także akcję „Listy do Mikołaja”. Dzieci z placówek opiekuńczych, świetlic środowiskowych przysyłają do nas listy z informacją o wymarzonym prezencie, a my te marzenia spełniamy. KK: W jaki sposób organizujecie aktywność tak wielu osobom? AK: Każdy projekt wolontariacki ma swojego lidera, który ustala termin realizacji, odpowiada za organizację pracy pozostałych wolontariuszy, rozlicza budżet. Jest też osobą kontaktową zarówno dla beneficjentów, jak i koordynatora programu Tak! Pomagam. Takie delegowanie zadań sprawdza się szczególnie w firmie, która tak jak nasza ma rozproszoną strukturę. Obecnie, ze względów bezpieczeństwa, w realizacji projektu może uczestniczyć maksymalnie 15 wolontariuszy włączając w to osoby w pełni zaszczepione. KK: W jaki sposób wygląda rekrutacja? AK: Wszystkie projekty są przygotowywane i zgłaszane bezpośrednio przez wolontariuszy, którzy wiedzą gdzie pomoc jest niezbędna i jakie są potrzeby. W ciągu roku odbywają się dwie edycje programu. Zgłoszone projekty ocenia Rada Programowa w skład której wchodzi Agnieszka Lissowska-Lewkowicz, Prezeska Centrum Wolontariatu, Prof. Aldona Glińska-Neweś z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz przedstawiciele wolontariuszy.  Rada zwraca uwagę na zakres projektu, poświęcony czas, a także perspektywę dalszej współpracy z beneficjentem. Najlepsze projekty otrzymują grant na realizację. KK: Jakie wyzwania podejmują osoby angażujące się w wolontariat pracowniczy? Na jakie „profity” może liczyć? AK: Wolontariusze są ubezpieczeni na czas realizacji projektu. Provident jest też jedną niewielu firm w Polsce, która oferuje płatny dzień wolny na realizację wolontariatu. Bezcenną korzyścią dla uczestników wolontariatu jest nabycie nowych kompetencji, integracja, a także promocja wolontariuszy. Informacje o realizowanych projektach pojawiają się w naszych mediach: intranet, MyNews - aplikacja dla zespołu sprzedaży, a także na profilu Tak! Pomagam na FB. KK: I podobnie, jakie wyzwania oferujecie wolontariuszom? Na co może liczyć wolontariusz przychodząc do Was? AK: Wolontariusz dostaje pełne wsparcie organizacyjne. Jeśli jest to debiutant, to także pomoc w kontaktach z beneficjentem oraz dzień wolny na realizację projektu. Ostatni rok był dużym wyzwaniem dla koordynatorów wolontariatu. Musieliśmy zrezygnować z realizacji projektów w sposób tradycyjny i przenieść się do sieci, postawić na indywidualne działania np. korepetycje on-line czy telefoniczna biblioterapię. Mimo trudności udało się nam utrzymać zaangażowanie wolontariuszy i obecnie realizujemy kolejną edycję programu. Tym razem, idąc z duchem czasu, wszystkie projekty są eko i będą realizowane tylko na zewnątrz. KK: Teraz czas, by trochę opowiedzieć o zadaniach koordynatora wolontariatu oraz o wyzwaniach, jakie przed nim stoją? AK: Pandemia nie zmieniła standardowych działań koordynatora. Tak jak w poprzednich edycjach wspieram organizacyjnie wolontariuszy. Przygotowuję komunikację dotyczącą programu, promuję najbardziej aktywnych wolontariuszy i zrealizowane projekty w zewnętrznych i firmowych mediach: intranet, portal dla Doradców Klienta, profil Tak! Pomagam na FB oraz artykuły w mediach. Jestem także odpowiedzialna za rozliczenie przyznanych grantów i zarządzanie budżetem przeznaczonym na wolontariat. Przygotowuję również podsumowanie każdej edycji programu. KK: Jakie wsparcie otrzymują koordynatorzy wolontariatu? AK: Jako koordynator mam dostęp do najnowszych publikacji poświęconych wolontariatowi. Mam też wsparcie zarządu dla prowadzonych działań, co przekłada się m.in. na stały budżet na działania wolontariackie. Jest to bardzo ważny czynnik, bo pozwala zaplanować działania w dłuższej perspektywie. Ważne jest też, że w całej Grupie IPF, do której należy także Provident, co roku maj jest ogłaszany miesiącem wolontariatu. Na wszystkich rynkach prowadzone są różne działania wolontariackie, w tym także bieg charytatywny Provident Run, z którego dochód przekazywany jest Fundacji Gajusz. Ogromnym wsparciem zarówno dla mnie, jak i dla firmowych wolontariuszy jest Centrum Wolontariatu. Pomagacie nam od samego początku, od pierwszego pomysłu by stworzyć w firmie program wolontariatu. W pracach Rady Tak! Pomagam bierze udział Agnieszka Lissowska-Lewkowicz, Prezeska Centrum, która doskonale rozumie zarówno potrzeby beneficjentów, jak i wolontariuszy  i pomaga nam zdecydować, które projekty zostaną zrealizowane. KK: Od czego zależy sprawnie działający wolontariat? AK: Na sprawne działanie wolontariatu mają wpływ dwa czynniki. Przede wszystkim jest to zaangażowanie zarządu. Przykład idzie z góry, więc jeśli prezes i pozostali członkowie zarządu biorą udział w wolontariacie, to pracownicy niższych szczebli widzą, że jest to potrzebne działanie i też chętnie uczestniczą w akcjach wolontariackich. Dodatkowo wolontariat idealnie wpisuje się w realizację celów zrównoważonego rozwoju (SDGs) ONZ. Drugi czynnik, to wolność wyboru beneficjentów Tak! Pomagam. Wolontariusze mają wiedzę komu i jak należy pomóc, bo są najbliżej społeczności i lokalnych problemów. Wystarczy im nie przeszkadzać, wspierać organizacyjnie, a pomoc dotrze tam, gdzie jest najbardziej potrzebna. × Celem konkursu Koordynator Wolontariatu Roku 2021 jest promocja wolontariatu oraz docenienie roli organizatorów wolontariatu – koordynatorów, którzy na co dzień pracują z wolontariuszami, kierują ich pracą, wspierają, pomagają dokonywać właściwych wyborów w podejmowaniu aktywności wolontariackiej. Konkurs organizuje Stowarzyszenie Centrum Wolontariatu w Warszawie w ramach działania „Wsparcie organizatorów wolontariatu” realizowanego w ramach miejskiego projektu „Ochotnicy warszawscy” integrującego działania wspierające rozwój wolontariatu w stolicy. Nie czekaj i już dziś zgłoś koordynatora wolontariatu do konkursu Koordynator Wolontariatu Roku 2021. Serdecznie zapraszamy wszystkich koordynatorów wolontariatu działających w Warszawie, a szczególnie samych wolontariuszy i organizacje, w których działa wolontariat do udziału w konkursie – każdy z Was może zgłosić swojego kandydata. Szczegółowe zasady i regulamin znajdziecie TUTAJ

2021-09-20

„Koordynator wolontariatu 2021” – rozpoczęliśmy przyjmowanie zgłoszeń!

Po raz kolejny zapraszamy do udziału w  konkursie „Koordynator wolontariatu 2021”! Serdecznie zapraszamy wszystkich koordynatorów wolontariatu działających w Warszawie, a szczególnie samych wolontariuszy i organizacje, w których działa wolontariat do udziału w konkursie. Jest to wyjątkowa okazja, by w sposób szczególny docenić pracę tych, którzy o wolontariacie myślą wielopłaszczyznowo i wychodzą naprzeciw potrzebom wielu osób. Możemy docenić ich codzienny trud i zaangażowanie, a także wsparcie jakie oferują ochotnikom. Teraz możemy pokazać jak ich praca i zaangażowanie jest ważne! Czasami organizowanie wolontariatu, to ich etatowa praca, a czasami koordynowanie wolontariatu, to ich dodatkowe zajęcie  niezależne od obowiązków służbowych. Przewodzą, organizują pracę dbają o rozwój wolontariuszy. Ich praca to duży wkład w rozwój placówek na rzecz których działają ochotnicy i  w promocję wartości jakie niesie idea wolontariatu. Zgłoszenia  kandydatów można nadsyłać do 28 listopada 2021 wysyłając: – formularz zgłoszeniowy na adres organizatora: Stowarzyszenie Centrum Wolontariatu ul. Szpitalna 5/5, 00-031 Warszawa, – skan formularza na adres mailowy: koordynator@wolontariat.org.pl lub – elektroniczny formularz zgłoszeniowy Finał konkursu i ogłoszenie laureatów nastąpi 10 grudnia w trakcie gali Dnia Koordynatora Wolontariatu. Zobaczcie jak świętowaliśmy w roku ubiegłym: 2020 roku Znamy laureatów Konkursu „Koordynator Wolontariatu Roku 2020! Więcej informacji o konkursie można uzyskać w Stowarzyszeniu Centrum Wolontariatu w Warszawie od poniedziałku do piątku w godz. 9.00 – 16.00 pod nr: 514-777-399 REGULAMIN KONKURSU Koordynator Wolontariatu 2021 Konkurs realizowany jest przez Stowarzyszenie Centrum Wolontariatu w Warszawie w ramach działania „Wsparcie organizatorów wolontariatu” realizowanego w ramach miejskiego projektu „Ochotnicy warszawscy” integrującego działania wspierające rozwój wolontariatu w stolicy.  

2021-09-14

Szkolenie dla organizatorów wolontariatu “Facylitowanie spotkań z wolontariuszami”

Pracujesz z wolontariuszami i organizujesz spotkania dla nich? Chcesz wspólnie z wolontariuszami omówić ważne kwestie, wymienić się wiedzą i doświadczeniem, zaplanować działania? Jeśli tak, Stowarzyszenie Centrum Wolontariatu zaprasza na warsztat dotyczący facylitowania spotkań z wolontariuszami. Podczas warsztatu: dowiesz się czym jest facylitacja, jaka jest Twoja rola jako facylitatora(ki) zastanowisz się, jakiego typu spotkania warto facylitować? Jak je przygotować? poznasz przydatne narzędzia facylitacyjne zaplanujesz swoje spotkanie z wolontariuszami   Warsztat odbędzie się 29 września 2021, online na platformie ZOOM, w godz. 10.00-14.00 Prowadzenie: Monika Bełdowska – trenerka umiejętności społecznych, facylitatorka, która od ponad 15 lat facylituje spotkania, uczy facylitacji i sama chętnie uczestniczy w facylitowanych spotkaniach. ZAPISY prowadzi Stowarzyszenie Centrum Wolontariatu poprzez → FORMULARZ REJESTRACYJNY . Wszystkie zapisane na spotkanie osoby dzień przed spotkaniem otrzymają mailem link niezbędny do połączenia. Zapraszamy! Koordynator projektu: Elżbieta Baranowska-Pytko. Kontakt: 514-777-399, baranowska-pytko@wolontariat.org.pl Spotkanie realizowane jest przez Stowarzyszenie Centrum Wolontariatu w Warszawie w ramach działania „Wsparcie organizatorów wolontariatu” realizowanego w ramach miejskiego projektu „Ochotnicy warszawscy” integrującego działania wspierające rozwój wolontariatu w stolicy. 

2021-09-02

Warszawskie Spotkania z Wolontariatem – “Jakie szanse i możliwości daje wolontariat międzypokoleniowy?”

Serdecznie zapraszamy na kolejne Warszawskie Spotkania z Wolontariatem!  Na spotkanie zapraszamy osoby odpowiedzialne za organizowanie pracy wolontariuszy w warszawskich organizacji i i instytucji. Tym razem porozmawiamy o tym “Jakie szanse i możliwości daje wolontariat międzypokoleniowy”,  w tym także o tym: – czy różnica pokoleniowa między wolontariuszem i beneficjentem może być kapitałem? – czy możemy mówić o efekcie synergii w działaniach, w które angażują się wolontariusze w zespołach międzypokoleniowych? – jakiego wsparcia mogą potrzebować wolontariusze w tej relacji? co może zrobić koordynator i organizacja? – czy wolontariat międzypokoleniowy niesie ze sobą jakieś specyficzne wyzwania? Jak możemy na nie odpowiedzieć? Czy możemy mówić o specyfice wolontariatu międzypokoleniowego? – czy sytuacja związana z Covid-19 czegoś nowego w tym obszarze czegoś nas nauczyła, czy coś zmieniła? W trakcie spotkania tradycyjnie będzie czas na rozmowę między uczestnikami, dzielenie się doświadczeniem, swoimi pomysłami na dobry wolontariat, może też tym co się nie udało i jakie z tego wyciągnęli wnioski. Spotkanie poprowadzi Anna Żelazowska – Kosiorek –  trenerka stale współpracująca z Centrum Wolontariatu, członkini STOP – Stowarzyszenia Trenerów Organizacji Pozarządowych i koordynatorka projektów w Fundacji Robinson Crusoe. Na spotkanie zapraszamy w środę 15 września w godz.10:00-12:30 i będzie realizowane on-line przy pomocy platformy zoom, do której wystarczy komputer lub telefon, nie wymaga ze strony uczestników wnoszenia żadnych opłat. Wszystkie zapisane na spotkanie osoby dzień przed spotkaniem otrzymają mailem link niezbędny do połączenia. Zapisy prowadzi Centrum Wolontariatu poprzez formularz zgłoszeniowy →  FORMULARZ REJESTRACYJNY Koordynator projektu: Elżbieta Baranowska-Pytko. Kontakt: 514-777-399, baranowska-pytko@wolontariat.org.pl Spotkanie realizowane jest przez Stowarzyszenie Centrum Wolontariatu w Warszawie w ramach działania „Wsparcie organizatorów wolontariatu” realizowanego w ramach miejskiego projektu „Ochotnicy warszawscy” integrującego działania wspierające rozwój wolontariatu w stolicy. 

2021-09-01

Ruszyły zapisy na superwizje

Superwizje: „Możliwość wymiany doświadczeń z osobami, które zmagają się z podobnymi wyzwaniami. ” – wypowiedź uczestniczki superwizji. Terminy: Zgłoszenie dotyczy udziału w całym cyklu, czyli w 4 spotkaniach: I spotkanie - 04 października II spotkanie - 25 października III spotkanie - 15 listopada IV spotkanie - 6 grudnia Zapisy przez formularz zgłoszeniowy:  https://docs.google.com/forms/d/129kSe5jVdo8UPgXriKVcJCOaGTHp1oK80CqCNTWQqOs/edit Wszystkie spotkania będą odbywały się w poniedziałki w formie online na platformie zoom w godzinach 9:00-10:30. Uczestnicy superwizji grupowej będą mogli również skorzystać z indywidualnych spotkań z superwizorem. Praca Koordynatora/Koordynatorki Wolontariatu jest pracą z ludźmi, a więc taką, w której spotykamy się z trudnościami i dylematami dotyczącymi między innymi: granic roli Koordynatora/Koordynatorki obszarów odpowiedzialności konfliktów miedzy ludźmi łączenia funkcji Koordynatora z innymi zadaniami zawodowymi motywowania wolontariuszy do wykonania ustalonych zadań egzekwowania wyznaczonych zadań radzenia sobie z emocjami innych osób i swoimi kwestii etycznych Podczas superwizji, możemy wspólnie: przeanalizować trudności i dylematy podzielić się doświadczeniami i przemyśleniami poszerzyć perspektywę patrzenia na dany problem/dylemat poszukać nowych pomysłów i rozwiązań przyjrzeć się przeżywanym emocjom i wynikającym z nich zachowaniom wesprzeć się zrozumieniem i empatią Od Ciebie, jako Koordynatora/Koordynatorki wymagana jest jak najlepsza praca, organizacja i stałe rozwijanie swojej umiejętności. Może czasami masz dość tych wymagań a potrzebujesz zrozumienia i wsparcia. W grupie superwizyjnej możesz to dostać! Grupę superwizyjną dla Koordynatorów/Koordynatorek Wolontariatu prowadzi: Monika Bełdowska – trenerka umiejętności społecznych, psychoterapeutka, facylitatorka, coach. Od ponad 16 lat pracuje z osobami w sytuacji zmiany życiowej i zawodowej. Jako psychoterapeutka specjalizuje się w psychoterapii par i rodzin. Posiada duże doświadczenie w pracy z grupami jako trenerka, managerka projektów, konsultantka procesów. Jest w trakcie procesu certyfikacji superwizyjnej w Stowarzyszeniu Trenerów Organizacji Pozarządowych STOP. Od 2003 roku związana  z Centrum Wolontariatu w Warszawie gdzie szkoliła Koordynatorów/Koordynatorki Wolontariatu, prowadziła spotkania służące wymianie ich wiedzy i doświadczeń, tworzyła i realizowała projektu dotyczące działań wolontariackich. Superwizje są realizowane w ramach projektu Ochotnicy Warszawscy.

2021-06-21

Relacja z Festiwalu Ochotników Warszawskich

Kolejna edycja Festiwalu Ochotników Warszawskich już za nami. W tym roku tematem przewodnim był wolontariat nieoczywisty – zachęcaliśmy organizatorów, by tworzyć oferty wolontariackie wspierające organizacje lub instytucje na wielu płaszczyznach, bo wolontariat, to nie tylko działaniach kojarzone z główną misją organizacji. Możliwości ochotniczych działań jest wiele i są one bardzo zróżnicowane. Festiwal rozpoczęliśmy akcją edukacyjną w przestrzeni miejskiej „Pies przewodnik – wstęp bez przeszkód!”. Nasi wolontariusze dotarli do ponad 150 miejsc w Warszawie z informacją  o prawie osób z psami przewodnikami oraz psami uczącymi się do przebywania w obiektach użyteczności publicznej. Ochotnicy rozmawiali z pracownikami i wręczali im broszury informacyjne. Wcześniej wolontariusze uczestniczyli w szkoleniu przygotowanym we współpracy z Fundacją Pies Przewodnik na temat pracy psów przewodników, uprawnień osób z psami przewodnikami i psów będących w trakcie szkolenia oraz podstaw savoir-vivre relacjach z osobami z niepełnosprawnością narządu wzroku. Drugi dzień Festiwalu rozpoczęliśmy od Warszawskiej Debaty Wolontariackiej , w której udział wzięli - Agata Dobrowolska z Fundacji Academia Iuris,  Olimpia Pordes –Nathan z Fundacji Big Brother Big Sister Poland, Paweł Grabowski z firmy Mondelez Polska oraz Katarzyna Osior – Szot ze Stowarzyszenia Centrum Wolontariatu. Zaproszeni goście rozmawiali o tym, jaka jest „Rola wolontariatu w budowaniu kariery zawodowej i osobistej” . Paweł Grabowski mówił, że wolontariat daje możliwość nabywania kompetencji tj. umiejętność pracy w zespole, zarzadzania wizją i celem, czy praktycznego radzenia sobie z problemem ale też niesie niewątpliwą wartość - możliwość robienie czegoś dla innych, a społeczne zaangażowanie pracowników jest też coraz częściej doceniane przez pracodawców. Olimpia Pordes-Nathan zwróciła uwagę, że dzięki wolontariackiemu zaangażowaniu okazuje się, że możemy „zarabiać” nie tylko w materialnej walucie. Umiejętności, zebranie nowych doświadczeń, skonfrontowanie się z innością to olbrzymia wartość, którą daje wolontariat. Potwierdziła to też Agata Dobrowolska mówiąc, że wolontariat może być bezpiecznym „poligonem doświadczalnym” rozwoju osobistego i kształtowania kompetencji społecznych. Paneliści zwrócili też uwagę na rafy, które mogą napotkać ochotnicy tj. trudności z pogodzeniem wymagań czasowych  życia prywatnego, zawodowego i wolontariackiego. Dużą rolę może spełnić tu koordynator wolontariatu ustalając granice bezpiecznego zaangażowania ochotników, by był on na optymalnie stałym i wysokim poziomie. Po debacie przyszedł czas na dwudniowe warsztaty dla organizatorów wolontariatu: „Mural – praktyczne narzędzie prowadzenia spotkań online” oraz „Skąd brać pomysły do działania? Warsztat o kreatywnej pracy zespołowej”. Na zakończenie koordynatorzy wzięli udział w webinarze „Odkryj e-wolontariat i efektywnie współpracuj z wolontariuszami na odległość!”. Przez trzy festiwalowe dni mogliśmy też poznawać ciekawe, nieoczywiste projekty wolontariackie.   Swoimi pomysłami na dobry i różnorodny wolontariat podzieliły się przedstawicielki Fundacji Vis Maior, Wolskiego Centrum Kultury i Fundacji Ocalenie. Kolejny Festiwal za nami. Mamy nadzieję, że za rok będziemy mogli wszyscy spotkać się osobiście :) Dziękujemy za Waszą aktywną obecność! Fotorelacja z akcji edukacyjnej „Pies przewodnik – wstęp bez przeszkód!”

2021-06-11

Organizacja przyjazna wolontariuszom – zaproszenie na szkolenie

Link do zapisów: https://docs.google.com/forms/d/1IxrLy-gDG2GmPUMxoxthsKlfzCE9w33OpI72_-Qrlmg/edit ZAPRASZAMY!

2021-06-10

Wolontariat w Fundacji Ocalenie – Budujemy mosty, zamiast murów

Fundacja Ocalenie pomaga uchodźcom i uchodźczyniom, imigrantom i imigrantkom, repatriantom i repatriantkom budować nowe życie w Polsce. Działa od 2000 roku. Wspiera migrantów i migrantki w integracji i indywidualnym rozwoju. Działa na rzecz dialogu międzykulturowego i wzmacniania społeczeństwa obywatelskiego. Dąży do tego, aby każdy człowiek mógł żyć godnie i w poszanowaniu swoich praw. Od początku realizowania wolontariatu w Fundacji Ocalenie mieliśmy ważne postanowienie: chcemy, żeby jego trzon był merytoryczny i nie składał się jedynie z kserowania dokumentów, adresowania kopert, czy pakowania paczek. A nawet jeśli już delegujemy osoby do takich prostych zadań, to pokazujemy im dlaczego są tak ważne w całym fundacyjnym mikrokosmosie. Większość naszej oferty wolontariatu to projekty średnio i długoterminowe. Co ciekawe, cały dzisiejszy zarząd Ocalenia i większość osób koordynujących działania to osoby, które lata temu zgłosiły się do fundacji na wolontariat! Większość działań realizowanych przez wolontariuszki i wolontariuszy w Ocaleniu jest związana z edukacją. Najstarszy i największy program to kursy języka polskiego jako obcego dla dorosłych. Lektor lub lektorka przez trzy miesiące prowadzą zajęcia ze stałą grupą osób z doświadczeniem migracji. Drugi, coraz prężniej działający program polega na pracy z dziećmi z doświadczeniem migracji. Jest to tutoring w parach, który trwa co najmniej przez jeden szkolny semestr. W obu powyższych przypadkach przed rozpoczęciem współpracy organizujemy obowiązkowe, dwudniowe szkolenie. Daje ono osobom zainteresowanym wolontariatem szczegółową wiedzę na temat ich potencjalnych zobowiązań, systemu pracy i osób, z którymi spotkają się w trakcie przygody w Ocaleniu. Dzięki zdobytej wiedzy mogą z większą odpowiedzialnością podjąć decyzję o rozpoczęciu wolontariatu. My z kolei, dzięki kilkunastu godzinom spędzonych na wspólnych ćwiczeniach i dyskusjach też lepiej poznajemy osoby i możemy upewnić się, czy chcemy zaprosić je na wolontariat, a także na przykład, z jakim dzieckiem będą tworzyć najlepszą parę. Od pięciu lat wolontariuszki i wolontariusze pomagają nam także przy organizacji bardzo ważnego wydarzenia: Charytatywnej Aukcji Sztuki Refugees Welcome. I choć wbrew pozorom zadania, które wykonują, wydają się często bardzo proste: transport dzieł, zbieranie dokumentacji, rejestracja kupujących, to jest on okazją do zdobycia wyjątkowych doświadczeń. Chyba nawet my, wysyłając wolontariusza po odbiór dzieła od Wilhelma Sasnala nie spodziewaliśmy się, że zostanie zaproszony na herbatkę. Przez wolontariat w Ocaleniu dajemy wolontariuszom i wolontariuszkom możliwość wejścia w dwa z pozoru bardzo różne i nieoczywiście połączone ze sobą światy: zagrożonych marginalizacją osób z doświadczeniem migracyjnym, oraz wysokiej sztuki. Razem budujemy mosty zamiast murów. Kalina Czwarnóg, Członkini Zarządu Fundacji Ocalenie

2021-06-10

Zielony wolontariat, czyli jak tworzyć ogród społeczny w oparciu o wsparcie wolontariuszy

 Koncerty w zielonym ogrodzie, warsztaty kulinarne pośród grządek warzywnych, sąsiedzkie kolacje przygotowane ze wspólnych upraw to kapitalne wydarzenia, które budują społeczność lokalną wokół „zielonych” inicjatyw. Czy miejski dom kultury może być przestrzenią, która nie jest bierna wobec zachodzących zmian klimatycznych?  Jak stworzyć z instytucji kultury oazę łączącą sztukę z elementami ekologii? Odpowiedź jest bardzo prosta – tak. Do zbudowania zielonego zaplecza domu kultury warto zaprosić wolontariuszy. O szczegółach tak ciekawego i nietuzinkowego wolontariatu pisze Marta Michnowska - specjalistka ds. animacji i projektów kulturalnych w Wolskim Centrum Kultury.  Sadzenie i pielęgnacja roślin, edukacja w obszarze ogrodnictwa to nieoczywiste zadania dla wolontariuszy działających w miejskim ośrodku kultury. Misją Wolskiego Centrum Kultury jest budowanie wokół instytucji zgranej, aktywnej społeczności, która współtworzy i utożsamia się z placówką. Narzędziami w tym procesie są rozmaite przestrzenie społeczne, np. ogród sąsiedzki. Zarówno przemiana placówki Wolskiego Centrum Kultury w miejsce otwarte nie byłaby możliwa bez wsparcia wolontariuszy. Na tyłach placówki WCK przy ul. Działdowskiej 6 powstaje prawdziwy ogród społeczny, gdzie mieszkańcy sami będą mogli uprawiać ekologiczne warzywa i owoce. Proces odzyskiwania przestrzeni dla sąsiadów rozpoczął się 3 lata temu, gdy zadecydowano, by zabetonowany parking zacząć przekształcać w przestrzeń animacyjną. Stopniowo budowaliśmy infrastrukturę ogrodu. Dziś na jego terenie znajdują się: szklarnia, ścieżka sensoryczna, podniesione grządki warzywne, pergole dla pnączy, wypoczynkowa przestrzeń zbudowana z palet (może służyć również jako scena dla artystów), jadłodzielnia, dekoracyjny pas zieleni, kompostownik oraz Męska Szopa. Oprócz ziół, tradycyjnych papryczek i pomidorów w szklarni hodujemy rośliny egzotyczne – kiwi, melony, ananasy. Wszystkie drewniane elementy i konstrukcje zostały wykonane w Męskiej Szopie – niekomercyjnej stolarni sąsiedzkiej, w której dyżury eksperckie prowadzą wolontariusze. W jadłodzielni w ogrodzie –  miejsce, w którym można zostawić jedzenie, tak aby się nie zmarnowało. W gronie wolontariuszy znajduje się osoba, która w ramach wsparcia instytucji regularnie zaopatruje naszą lodówkę w pożywienie odzyskane ze sklepów. Resztki jedzenia i inne odpady biologiczne wyrzucamy do kompostownika, a powstały w ten sposób zielony nawóz wykorzystujemy do użyźniania ogródka. Przy Centrum Kultury funkcjonuje też Klubokawiarnia Sąsiedzka. To miejsce spotkań mieszkańców – nasi goście mogą po prostu poczęstować się kawą czy herbatą i mogą też podzielić się przyniesionymi przez siebie artykułami. Wolontariusze współtworzą to miejsce – dekorują, dbają o nie, utrzymują w porządku. Dzięki bogatemu zapleczu ogrodu, zaangażowaniu ochotników możemy w zrównoważony sposób gospodarować naszymi zasobami – w zgodzie ze środowiskiem. Od czego zacząć? Kadra – aby stworzyć ogród społeczny w domu kultury musi zaistnieć pomysł – inicjatywa może przyjść z wewnątrz – od pracowników lub z zewnątrz – od gości instytucji, sąsiadów, stałych bywalców. W Wolskim Centrum Kultury pomysłodawcami działań ogrodowych byli pracownicy – twórcy projektu Ekosystem łączącego sztukę z ekologią, eksperci w zakresie ogrodnictwa. Kolejnym ważnym elementem jest otwartość i akceptacja pomysłu przez kadrę zarządzającą instytucją. W Wolskim Centrum Kultury zespół zajmujący się ogrodem tworzą pomysłodawcy oraz animatorzy pracujący na co dzień z lokalną społecznością – pracownicy zaangażowani, z wiedzą i kompetencjami, którzy chcą i potrafią dzielić się umiejętnościami. Głównym zadaniami ekspertów jest mentoring, konsultacje i udział w projektowaniu infrastruktury ogrodowej. Rolą animatorów jest rekrutacja wolontariuszy, komunikacja z nimi, zarządzanie zasobami, przydzielanie zadań, a także realna praca z wolontariuszami w ogrodzie – sianie, sadzenie, podlewanie i pielęgnacja roślin. Infrastruktura – zadbanie o miejsce i zasoby może być wyzwaniem w mieście. Zabetonowaną przestrzeń parkingu w WCK odzyskiwaliśmy przez 3 lata, sukcesywnie adaptując ją do działań artystycznych i edukacyjnych. Drewnianą infrastrukturę ogrodową w ogromnej mierze stworzyli wolontariusze Męskiej Szopy. Ochotnicy na etapie szkoleń stolarskich zbudowali podwyższone grządki sąsiedzkie, donice na kwiaty, pergole i stelaże dla roślin pnących. Dzięki drewnianym skrzyniom i tanim workom jutowym ogród można stworzyć nawet w przestrzeni mało przyjaznej dla roślin. Proces rekrutacji Poszukiwanie wolontariuszy warto zaplanować zgodnie z kalendarzem ogrodniczym i rozpocząć je jeszcze przed okresem wysiewania roślin – najlepiej późną zimą. Rekrutację dobrze jest prowadzić wieloma kanałami – w Internecie za pomocą portalu Ochotników warszawskich oraz stron www i fanpage’a instytucji, a także stacjonarnie poprzez plakaty i ulotki (np. w pobliskim sklepie ogrodniczym), tak by zbudować różnorodny zespół wolontariuszy pod względem wieku, kompetencji itp. W przypadku rekrutacji w WCK efekty procesu przeszły nasze najśmielsze oczekiwania – w przeciągu tygodnia zgłosiło się do nas ok. 30 osób. Z tego powodu nie kontynuowaliśmy poszukiwań stacjonarnych w najbliższej okolicy, tak jak planowaliśmy. W procesie rekrutacji wszystkich wolontariuszy traktujemy na równi, nie dyskryminujemy ze względu na wiek, pochodzenie, posiadane kompetencje czy ich brak – każdy może dołączyć do naszego zespołu. Wszystkich zainteresowanych zaprosiliśmy na oprowadzanie po ogrodzie – na żywo na miejscu lub zdalnie przez komunikator. Z osobami przekonanymi do wspólnych działań podpisaliśmy umowy wolontariackie. W grupie znalazło się 20 osób, zazwyczaj tych mieszkających na Woli, o doświadczeniu w ogrodnictwie na bardzo różnym poziomie. Szkolenie – aby wolontariusze mogli jak najlepiej wypełniać swoje zadania, a także podnosić swoje kompetencje i rozwijać zainteresowania, postanowiliśmy zainwestować w szkolenia eksperckie. Podczas kilkuetapowych warsztatów z ekspertką w zakresie projektowania ogrodów wolontariusze poznali zasady upraw współrzędnych warzyw, sami wybrali i rozmieścili rośliny i metody nasadzeń do upraw w trudnych warunkach miejskich. Wspólnie z pracownikami wysiewali nasiona do miniszklarni i doniczek na późniejsze rozsady. Sami przynieśli część sadzonek, nasion i narzędzi. Na regularnych dyżurach wolontariusze odwiedzali ogród, by przygotować przestrzeń do nasadzeń – wypielić i przekopać ogródek, wypełnić donice kompostem i ziemią itp. Podczas dwu spotkań w maju wolontariusze pod okiem ekspertki przesadzali rośliny do szklarni i ogrodu oraz wysiewali nasiona bezpośrednio do gruntu. Regularne spotkania i dobre relacje Kolejnym etapem działań w ogrodzie jest ustalenie regularnych dyżurów wolontariuszy w instytucji, podczas których będą pielęgnować i podlewać uprawy, a także edukować gości ogrodu, informować o uprawach i zachęcać do wspólnego działania sąsiadów. Warto dobrze przemyśleć metodę komunikacji z wolontariuszami i wybrać do tego najlepsze narzędzie.  Na etapie początkowym dyżurów wolontariuszom zawsze towarzyszy pracownik, który ich wspiera, ułatwia kontakt z innymi pracownikami (recepcja, dział techniczny), pomaga rozwiązywać problemy, częstuje kawą czy herbatą. Z czasem dążymy do samodzielności wolontariusza, tak by sam był gospodarzem miejsca. W całym procesie budowania wolontariatu nie koncentrujemy się wyłącznie na wykonywaniu zadań, ale staramy się stworzyć miłą atmosferę, zarezerwować czas na rozmowę przy kawie czy herbacie – zbudować więź, tak aby wolontariusz poczuł się w naszej instytucji po prostu dobrze i chciał angażować się w jej życie. Ważne jest również, aby wiedział, że wsparcie w instytucji jest obustronne – to znaczy, że wolontariusz może liczyć także na pomoc pracowników instytucji.  Co więcej? Szukamy wsparcia i finansowania w różnych programach poza własnym budżetem na rozwój ogrodu i kompetencji wolontariuszy, np. kontakt z Bujną Warszawą w zakresie wsparcia eksperckiego oraz realizacja partnerstwa na rzecz rozwoju wolontariatu w ogrodach społecznych dzięki programowi Ochotników Warszawskich. Prócz funkcji praktycznej ogrodu związanej z wzrostem i uprawą roślin, staramy się również dbać o jego aspekty estetyczne i edukacyjne. Wspólnie z wolontariuszami etykietujemy rośliny tabliczkami wypalonymi w drewnie, dbamy o promocję przedsięwzięcia w lokalnych mediach. Podczas regularnych spotkań nawiązujemy relacje z wolontariuszami, poznajemy ich pasje i zainteresowania. Jeśli wyrażą chęć działania również w innych obszarach – zachęcamy ich do tego. Mogą dodatkowo nie tylko fotografować działania w ogrodzie, tworzyć donice ceramiczne, wykonywać prace stolarskie czy również próbować swoich sił w działaniach innych placówek WCK.   Wspólna celebracja Staramy się okazywać wolontariuszom wdzięczność za włożoną pracę, często używamy słowa „dziękuję”, dajemy do zrozumienia, że wolontariusz w instytucji jest ważny. W WCK-u wyróżniamy naszych ochotników, podając im napoje w kubkach zaprojektowanych z myślą właśnie o nich. Planujemy świętowanie połączone ze zbiorami upraw i wspólnymi posiłkami, dzielenie się przetworami z zebranych warzyw i owoców. A pod koniec roku hucznie obchodzimy Dzień Wolontariusza, przygotowujemy wyjątkowe podarunki – gadżety o fajnym, niebanalnym designie. Wolontariusze używając ich, mogą poczuć się przynależnymi do wartościowej grupy i utożsamić się z instytucją, jednocześnie ją promując. Działanie prowadzone w ramach projektu “Wsparcie organizatorów wolontariatu” realizowanego w ramach miejskiego projektu “Ochotnicy warszawscy” integrujące działania wspierające rozwój wolontariatu w stolicy.

2021-06-09

Wolontariat nieoczywisty w Fundacji Vis Maior

Jakie są nieoczywiste działania wolontariuszy? Czy zawsze działają w sposób łatwy do przewidzenia? A może istnieją takie aspekty działalności wolontariackiej o których nie mamy pojęcia? Zapraszamy do zapoznania się z tekstem przygotowanym przez Aleksandrę Lauk, koordynatorką wolontariatu w Fundacji Vis Maior. Fundacja Vis Maior od 12 lat, zajmuje się szkoleniem psów przewodników i bezpłatnie przekazuje je osobom niewidomym. Szkolenie psich adeptów to długotrwały i wymagający dużo cierpliwości  proces, który nie byłby możliwy gdyby nie pomoc wolontariuszy. W ramach projektu aPSYstent, który obecnie realizujemy, zapraszamy do współpracy wolontariuszy, którzy pełnią rolę rodziny zastępczej. Co kryje się za tą tajemniczo brzmiącą nazwą? Wolontariusz, który zostaje rodziną zastępczą przyjmuje pod swój dach najczęściej około 3 miesięcznego szczeniaka labradora, który od tej pory przez 10-12 miesięcy towarzyszy mu w codziennym życiu. Może jeździć z wolontariuszem do pracy, na uczelnię oraz na wakacje. Wchodzi z nim do sklepu, do urzędu i jeździ schodami ruchomymi. Pies przebywa z wolontariuszem praktycznie 24 godziny na dobę. Rolą wolontariusza jest pomoc w socjalizacji psa, czyli nauczenie go podstawowych zasad posłuszeństwa oraz oswojenie z miastem. np. komunikacją miejską  i dużym ruchem ulicznym. Wolontariusz  pracuje z psem nad tym, aby nic go nie rozpraszało - inni ludzie, zwierzęta, różne hałasy i przeszkody. Rolą wolontariusza jest też uświadamianie społeczeństwa na temat nieocenionej roli psa przewodnika dla osób niewidomych oraz pilnowanie, aby prawa osób niewidomych pracujących z psem były przestrzegane. Nie każdy wie, że pies przewodnik i pies przewodnik w trakcie nauki, mają prawo wchodzić do wszystkich miejsc użytku publicznego z osobami, które są do tego uprawnione,  w tym także ze szkolącymi ich wolontariuszami. Tego typu  pomoc wymaga  od wolontariusza dużego poczucia misji, odpowiedzialności i samoświadomości. Kiedy szkolony pies ma około roku wolontariusz rozstaje się ze swoim podopiecznym, przekazując go trenerom na szkolenie specjalistyczne. Jest to dla wolontariusza moment, na który trudno się dobrze przygotować. Dlatego tak ważny jest późniejszy kontakt organizacji z wolontariuszem i informowanie go o postępach w szkoleniu i dalszych losach psa. Punktem kulminacyjnym pracy z psem, wieńczącym blisko dwuletnie szkolenie, jest przekazanie go osobie niewidomej. Jest to moment bardzo ważny dla wszystkich osób zaangażowanych w szkolenie psa. Zawsze na takie wydarzenie zapraszamy wolontariusza, który go szkolił. Jest to okazja do podziękowania za jego udział w tym jakże trudnym procesie oraz odroczona w czasie nagroda, czyli widok radości osoby niewidomej, która będzie pracować na co dzień z psem, i dla której będzie on towarzyszem życia. Dla wielu naszych wolontariuszy jest to dzień pełen radości i wzruszeń. Na koniec chciałam bardzo podziękować wszystkim naszym wolontariuszom za ogromne serce, zaangażowanie i pracę włożoną w szkolenie psów oraz wspieranie osób niewidomych i słabowidzących. Dziękuję, że jesteście siłą napędową Fundacji. Współpraca z Wami to czysta przyjemność.       Działanie prowadzone w ramach projektu “Wsparcie organizatorów wolontariatu” realizowanego w ramach miejskiego projektu “Ochotnicy warszawscy” integrujące działania wspierające rozwój wolontariatu w stolicy.